Soms zijn er gewoon van die mensen. Mensen die enorm dol zijn op het hokje waar ze in zitten. Comfortabel hokje. Ruimte die precies past. Waarbinnen niet te bewegen valt, maar dat hoeft ook niet, want het voelt goed. Dit is wat het is. Zo hoort het. Zo doe ik het. Gewoon, omdat het zo lekker rigide is. Makkelijk toch? Gewoon lekker weten waar ik aan toe ben. Gewoon, voor mezelf. Maar daarbuiten gebeurt het […]
Read MoreBlogs | Totaaloverzicht
Ik zou zo graag …
Ik zou zo graag je gezicht nog even vast willen houden. Je stem nog even horen. Gewoon even m’n gezicht in je nek leggen, het was zo vertrouwd. Gewoon, dat je even spontaan om het hoekje kijkt. Ik wil je gewoon even kunnen vertellen dat ik van je hou. Je heel erg mis. Ook al zei ik het misschien regelmatig, het feit dat ik het niet meer tegen je kan zeggen doet zo’n pijn. Het […]
Read MoreDurf!
Iemand gereguleerd op z’n bek laten gaan. Of iemand goed op z’n bek laten gaan. Stiekem denkt elke hulpverlener dat weleens, toch? Heel eerlijk gezegd denk ik dat echt regelmatig, en als ik het een keer uitspreek en er zijn hulpverleners bij, dan zie je toch verschrikte gezichten in eerste instantie. Kijk, als hulpverleners willen we het heel graag voorkomen dat mensen op hun bek gaan, om even in die term te blijven. We zijn […]
Read MoreVoor jou!
Voor jou, omdat je moeder bent. Belangrijke zorg die jou toevertrouwd is. Jij die iemand liefhebbend mag begeleiden in het opgroeien naar volwassenheid. En zelfs daarna zul jij er altijd als moeder zijn. Voor jou die een moeder heeft. Iemand die je zegt dat het goedkomt. Die trots op je is en van je houdt zonder voorwaarden. Gewoon omdat jij haar kind bent. Bij wie je weet dat je altijd welkom bent zoals je bent. […]
Read More