Dit is zo’n boek waarvan je weet dat er lef voor nodig was om het te beginnen.
“De pijnkamer” van Martijn Nugteren (https://www.instagram.com/martijn.nugteren/)
Wat begon als een uitlaatklep om woorden te geven aan angsten en emoties, ligt nu in boekvorm voor me.
Het biedt een indringend kijkje in de (gedachten)wereld van iemand met angst- en paniekklachten.
Martijn schrijft ook over het verlies van zijn zus, die aan kanker overleed en twee kinderen en een man achterliet.
Dat immense verdriet kwam bovenop de mentale klachten die er al waren, en maakt zijn verhaal des te aangrijpender.
Het is zó dapper om de oorsprong van angst te onderzoeken en stil te staan bij emoties die lang zijn weggedrukt.
Überhaupt jezelf toestaan weer te voelen en het te laten komen, hoe het zich ook uit.
Er komt een moment dat wegdrukken van emoties niet meer werkt.
Daar waar de dood even een uitkomst lijkt, zoekt het leven naar een nieuwe manier om te blijven.
Dit inkijkje in een ziel laat je beseffen hoe vaak mensen in stilte worstelen.
Martijn doorbreekt moedig die stilte en zet stappen verder dan ooit.
Absoluut het lezen waard—ik las het in één ruk uit.
Prachtig ook hoe de helende kracht van de natuur wordt beschreven.
En volg vooral zijn Instagramaccount, hij maakt de mooiste foto’s en films!
Ik ben heel benieuwd naar deel 2, wanneer de therapie start en het proces verdergaat.
Met één duidelijk doel: willen leven, sterker worden dan de klachten en hoop houden op een zinvol bestaan waarin verlangens hun plek vinden.
En waarin rouw en emoties er mogen zijn.
